মোৰ প্ৰপিতামহে হালধিৰ বিষয়ে কি জানিছিল

পুৰণি পদ্ধতি

মোৰ প্ৰপিতামহ আছিল যাক তেওঁলোকে বৈদ্য বুলি কয় - আমাৰ গাঁৱৰ এজন পৰম্পৰাগত চিকিৎসক। তেওঁ কেতিয়াও মেডিকেল স্কুলত যোৱা নাছিল। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ আছিল তেওঁৰ পিতৃক চোৱা, যি তেওঁৰ পিতৃক তেওঁৰ আগতে চাইছিল।

তেওঁ ঔষধি গছৰ এখন সৰু বাগিচা ৰাখিছিল। কিন্তু হালধি? সেইটো তেওঁ প্ৰচুৰ পৰিমাণে খেতি কৰিছিল। তেওঁ ইয়াক "সকলোৰে বাবে কাম কৰা ঔষধ" বুলি কৈছিল।

মই ভাবিছিলোঁ তেওঁ অতিৰঞ্জিত কৰি আছে। এতিয়া মই ইমান নিশ্চিত নহয়।

আয়ুৰ্বেদে হালধি কেনেকৈ চায়

পুৰণি গ্ৰন্থত হালধিৰ কেইবাটাও নাম আছে। হৰিদ্ৰা - হালধীয়া। কাঞ্চনী - সোণালী দেৱী। নামবোৰে আপোনাক কয় যে এই মচলাই কিমান সন্মান পাইছিল।

আয়ুৰ্বেদে সকলো ইয়াৰ গুণ অনুসৰি শ্ৰেণীবদ্ধ কৰে। হালধি তিতা আৰু তীক্ষ্ণ। ইয়াক উষ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয়। ই গুণগত মানত পাতল আৰু শুকান।

এইটোৰ ব্যৱহাৰিক অৰ্থ কি: ই হজমৰ বাবে ভাল, স্থবিৰ শক্তি লৰচৰ কৰে, অতিৰিক্ত শ্লেষ্মা শুকায়। অন্ততঃ সেইটোৱেই তত্ত্ব।

তেওঁ প্ৰকৃততে কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল

মোৰ প্ৰপিতামহে ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলৰ ভাষাত কথা কোৱা নাছিল। তেওঁ পঞ্চাশ বছৰৰ অনুশীলনত কি কাম কৰা দেখিছিল সেই বিষয়ে কৈছিল।

হজমৰ বাবে: খাদ্যৰ আগতে গৰম পানীত এচিমুটি হালধি। তেওঁ কৈছিল ই "পেটক জগাই তোলে"। আধুনিক ভাষাত হয়তো এইটোক হজম এনজাইম উদ্দীপিত কৰা বুলি কোৱা হ'ব, কিন্তু তেওঁ কেৱল জানিছিল যে ই মানুহক ভালকৈ হজম কৰাত সহায় কৰে।

চৰ্দি আৰু বুকুৰ কফৰ বাবে: হালধি গাখীৰ, সদায়। গাখীৰ গৰম কৰক, হালধি আৰু জালুক দিয়ক, অলপ গুড়। শোৱাৰ আগতে গৰম পান কৰক। তেওঁৰ ৰোগীসকলে ইয়াৰ শপত খাইছিল।

ঘাঁৰ বাবে: তাজা হালধিৰ পেষ্ট পোনপটীয়াকৈ লগোৱা। এইটো মই নিজে কাম কৰা দেখিছোঁ। ঘাঁ পৰিষ্কাৰকৈ ভাল হোৱা যেন লাগে।

ছালৰ বাবে: হালধি বেচন আৰু গাখীৰৰ সৈতে মিহলাই, ফেচ মাস্ক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা। আমাৰ গাঁৱৰ প্ৰতিগৰাকী কইনাই বিয়াৰ আগতে এইটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এতিয়াও কৰে।

গাঁঠিৰ বিষৰ বাবে: হালধি পেষ্ট গৰম তিলৰ তেলৰ সৈতে মিহলাই, প্ৰভাৱিত ঠাইত মালিচ কৰা। কিছুমান বুঢ়া কৃষক যাৰ আঁঠু কৰ্কৰ হৈছিল, বিশেষভাৱে এইটোৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল।

দৈনিক অনুশীলন

আয়ুৰ্বেদত ঔষধ কেৱল অসুস্থ হ'লে লোৱা বস্তু নহয়। ই দৈনন্দিন জীৱনত নিৰ্মিত।

মোৰ আইতা - তেওঁৰ জীয়ৰী - এই অনুশীলনবোৰ চলাই ৰাখিছিল। প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা গৰম পানীত অলপ হালধি। শীতকালত প্ৰতি ৰাতি গোল্ডেন মিল্ক। প্ৰায় প্ৰতিটো খাদ্যত হালধি।

তেওঁ ৯৪ বছৰ জীয়াই আছিল শেষলৈকে তীক্ষ্ণ মনেৰে। পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক কাৰণ নহয়, মই জানো। কিন্তু ই আপোনাক ভাবিবলৈ বাধ্য কৰে।

বিজ্ঞানে এতিয়া কি কয়

ইয়াত আমোদজনক কথা হ'ল: আধুনিক গৱেষণাই শতিকা আগতে আয়ুৰ্বেদে পৰ্যবেক্ষণ কৰা বস্তুৰ বাবে প্ৰক্ৰিয়া বিচাৰি পাইছে।

প্ৰদাহৰ বাবে হালধি? বিজ্ঞানীসকলে দেখিলে যে কাৰকিউমিনে কোষত কিছুমান প্ৰদাহজনক পথ ৰোধ কৰে।

হজমৰ বাবে হালধি? ই পিত্ত উৎপাদন বৃদ্ধি কৰে।

ছালৰ নিৰাময়ৰ বাবে হালধি? এন্টিঅক্সিডেন্ট আৰু এন্টিমাইক্ৰোবিয়াল গুণ।

মোৰ প্ৰপিতামহে "NF-kB পথ" বা "COX-2 বাধা" শব্দবোৰ জনা নাছিল। কিন্তু তেওঁ জানিছিল কিহে কাম কৰে।

সতৰ্কতাৰ বাণী

তেওঁ হালধি কেতিয়া বেছিকৈ ব্যৱহাৰ নকৰিব লাগে সেই বিষয়েও সাৱধান আছিল।

গৰ্ভাৱস্থাত - কেৱল ৰন্ধন পৰিমাণ, ঔষধি মাত্ৰা নহয়।

অস্ত্ৰোপচাৰৰ আগতে - হালধিয়ে তেজ অলপ পাতল কৰিব পাৰে।

কিছুমান অৱস্থাত যেতিয়া শৰীৰ ইতিমধ্যে বেছি গৰম চলি আছে - আয়ুৰ্বেদে উচ্চ পিত্ত বুলি ক'ব। এনে ক্ষেত্ৰত তেওঁ কমকৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

পৰম্পৰাগত জ্ঞান ভাল বস্তু অধিক আৰু অধিক ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিষয়ে নহয়। ই ভাৰসাম্যৰ বিষয়ে।

মই আপোনাক এইটো কিয় কৈছোঁ

মই দাবী কৰা নাই যে হালধিয়ে যিকোনো বস্তু আৰোগ্য কৰিব। সেইটো মোৰ ক'বলগীয়া নহয়, আৰু সঁচা কথা ক'বলৈ গ'লে, সেইটো মুখ্য কথা নহয়।

মই যি কৈছোঁ সেয়া হ'ল: হাজাৰ বছৰ ধৰি হালধি ভাৰতীয় ৰন্ধন আৰু চিকিৎসাৰ কেন্দ্ৰত থকাৰ এটা কাৰণ আছে। মোৰ প্ৰপিতামহে প্ৰথমে ইয়াৰ ওচৰলৈ হাত আগবঢ়োৱাৰ এটা কাৰণ আছে।

জ্ঞান পৰীক্ষাগাৰৰ পৰা অহা নাছিল। ই প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ শতিকাৰ পৰ্যবেক্ষণৰ পৰা আহিছিল।

আমাৰ সংযোগ

যেতিয়া আমি JJ Spices ত হালধি প্ৰক্ৰিয়া কৰোঁ, মই কেতিয়াবা মোৰ প্ৰপিতামহৰ কথা ভাবোঁ। তেওঁ হয়তো আমাৰ পৰীক্ষাগাৰ পৰীক্ষা আৰু প্ৰমাণপত্ৰবোৰত বিভ্ৰান্ত হ'লহেঁতেন।

কিন্তু মই ভাবোঁ তেওঁ প্ৰশংসা কৰিলেহেঁতেন যে আমি সঠিক পথে, ভাল মাটিত, উদ্ভিদ আৰু ই কি কৰিব পাৰে তাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই খেতি কৰি আছোঁ।

গুণগত মানৰ হালধি আমাৰ বাবে কেৱল এটা পণ্য নহয়। ই এটা পাৰিবাৰিক ঐতিহ্য।

যদি আপুনি পৰম্পৰাগত পথত হালধি অন্বেষণ কৰিব বিচাৰে, সহজভাৱে আৰম্ভ কৰক। গৰম পানীত এচিমুটি। শোৱাৰ আগতে হালধি গাখীৰ। চাওক আপুনি কেনে অনুভৱ কৰে।

পুৰণি পদ্ধতিয়ে আপোনাক আচৰিত কৰিব পাৰে।